De Occupy-activisten die al weken op diverse plaatsen in het land in tentenkampen demonstreren, moeten hun uitkering kwijtraken als ze die hebben. Dat stelt de VVD.

In het AD van vandaag doet een VVD-er van de Haagse VVD-fractie een uitspraak: 'Mensen die dag en nacht op het veld kamperen, moeten dat vooral zelf weten. Maar dan niet op kosten van de belastingbetaler,'  Hij wil dat de gemeente sociaal rechercheurs naar het Malieveld stuurt om uit te zoeken wie van de actievoerders een uitkering ontvangt.  Ook gaat hij er vanuit dat veel activisten een uitkering hebben. (Als dit geen vooroordeel is weet ik het ook niet meer!) 'Wie lang in de kou kan kamperen, kan ook zijn eigen boterham verdienen. Maar wie een baan heeft, kan niet wekenlang op het Malieveld gaan zitten.' De landelijke VVD-fractie staat hier natuurlijk geheel achter...

Er is iets heel bijzonders langs me heen gegaan! De occupy bezettingen in Amsterdam en Den Haag. Ik was erg met mezelf bezig. Helaas heb ik het de afgelopen maanden erg moelijk gehad (en nu nog) door een op een lopende verschrikkelijke ervaringen die ik in mijn leven heb meegemaakt. Blijkbaar heb ik last van post-traumatische-stress. Laat ik het nu hier niet te uitgebreid over hebben. Op deze webplek van mij kun je hier alles over te weten komen (in zoverre ik er al over heb geschreven.) Weer over de Occupy-beweging. Echt fantastisch dat dit over de gehele de wereld in opkomst is!

Deze blog die ik nu ga schrijven gaat over het huidige  zorgverzekeringsstelsel en dus ook over het Persoonsgebonden Budget (PGB).

Dat de huidige regering en coalitiegenoten in de tweede kamer een meerderheid hebben en de PGB gaan afschaffen zegt veel over de hardheid van politiek rechts. Er is hier inderdaad niet veel christelijks aan (zeg ik als ongelovige.) Daarnaast zijn er, denk ik ook veel Henk en Ingrid's die het er ook niet mee eens zijn dat de PGB word afgeschaft. Iedereen heeft wel een familielid die afhankelijk is van een PGB.

Persoonlijk zou ik nu nog ook aanspraak kunnen maken op een PGB, vanwege mijn Wajong uitkering. Maar ik heb hier niet voor gekozen omdat ik zo min mogelijk met die overheid te maken wil hebben. Zij hebben mij tenslotte ook  "geslagen", want zo voelt het hoe de sociale dienst Utrecht mij in 2007 onderhanden had genomen.

Ik zelf zou dus tegenwoordig een PGB goed kunnen gebruiken vanwege mijn huidige financiële situatie. Dan zou ik hiervoor een coach van gaan betalen om te gaan kijken hoe ik het beste mijn geld zou kunnen uitgeven voor de gezondheidszorg die ik tegenwoordig nodig heb. Dit omdat ik tegenwoordig problemen heb met mijn gezondheid. Dit komt vooral doordat ik tijdens mijn jeugd ben verwaarloosd. Hierdoor heb ik nu psychische problemen en heb ik last van mijn gebit. Nu ik dit weet, denk ik dat mijn psychische problemen ook door de amalgaam vullingen kan komen die ik heb in mijn gebit. Nu heb ik er nog zeker zeven hiervan in mijn gebit zitten en twee zijn er al uitgehaald. Die amalgaam vullingen zijn zeer giftig. De tandartsen zijn zelfs verplicht om elke amalgaam vulling die zij verwijderen als chemisch afval weg te gooien. Nog niet lang geleden, in december 2010, moest er een amalgaam met spoed verwijderd worden. Daarna voelde ik echt dat ik zwakker was geworden! Ik had nog minder energie dan ik al had... Dit kwam dus waarschijnlijk omdat die tandarts deze amalgaam vulling niet veilig had verwijderd.

WINDHOEK - De regering staat voor een kansloze missie om haar schijnbare anti-BIG houding vol te houden, gezien de toonzetting van jeugd en arbeiders.

Tijdens een raadgevende bijeenkomst met de bezoekende Braziliaanse senator professor Eduardo Suplicy en de vertegenwoordigers van de Nationale Bond voor Namibische Arbeiders (de NUNW), waarbij ook de Nationale Jeugdraad (NYC) aanschoof, werden arbeiders aangespoord om de BIG op te eisen als hun grondrecht.

De twee organen zeiden dat, hoewel het basisinkomen niet de oplossing is om armoede te beëindigen, het een wezenlijke stap is in het gevecht tegen armoede. NUNW-secretaris-generaal Evilastus Kaaronda zei ten overstaan van een flinke menigte die zich had verzameld op de bijeenkomst, dat het standpunt van de regering om niet deel te nemen aan een debat over het basisinkomen niet getuigd van hulp aan de armen, en mensen gevangen kan houden in armoede. Hij zei dat de regering ontwikkeling van het land ook wel kan vergeten als zo veel mensen arm blijven en de rijkdommen van het land in handen blijven van de bevoorrechte minderheid. Vanwege de hoge werkloosheidscijfers in het land, grote inkomensverschillen en het al even zo hoge voorkomen van HIV/AIDS, staat een basisinkomen niet alleen centraal in de ontwikkelingsagenda van het land, maar is het ook een grondrecht, zo sprak hij.

WINDHOEK - Minister van Handel en Industrie, Hage Geingob, zegt dat de kosten van de Basic Income Grant (BIG) geen probleem vormen voor Namibië, omdat het land een overvloed aan natuurlijke rijkdommen heeft die kunnen worden geheven om geld in te zamelen voor de BIG.

"Als mensen honger blijven lijden, zal er geen vrede zijn", zei Geingob tegen de bezoekende Braziliaanse senator Suplicy.

Eduardo Suplicy is een voorvechter van een algemeen basisinkomen voor mensen over de gehele wereld als een middel om extreme armoede uit te roeien. Hij ontmoette verscheidene Namibiaanse leiders, waaronder president Hifikepunye Pohamba, premier Nahas Angula, minister van Handel en Industrie Hage Geingob en professor Peter Katjavivi ("Chief Whip" van de Swapo-partij).

Door Servaas van den Bosch (IPS)

WINDHOEK, 16 februari 2011 - Een algemeen basisinkomen (Basic Income Grant: BIG) zou luiheid en afhankelijkheid veroorzaken onder de armste mensen van Namibië, zo zeiden politici. Een gedurfd proefproject ging van start om te bewijzen dat dit niet waar is.
Persbureau IPS sprak met één van de begunstigden van de BIG.

Bertha Hamases (32), is een lange, slungelachtige vrouw met een verweerd gezicht en een vriendelijke blik in haar ogen. Een paar jaar geleden was ze één van de vele mensen in de goot in Otjivero, een verlaten nederzetting op 100 kilometer van de hoofdstad Windhoek.

Verjaagde boerenarbeiders verzamelden zich hier. Voor Hamases, een alleenstaande moeder met vier kinderen tussen 9 en 16 jaar, zag het leven er hopeloos uit. Totdat een coalitie van NGO's Otjivero uitkoos voor een privaat-gefinancieerd proefproject om te laten zien dat een algemeen uitgekeerd basisinkomen het verschil kan maken.

Hoe ik als kind ben opgegroeid is bepalend geweest voor hoe ik nu leef en ben. De samenleving is zo ingericht dat dat jongens een voorbeeldige werkende partner zal zijn voor zijn vrouw en kinderen.

Hiervoor is de vader een voorbeeld voor de jongen vanaf dat hij is geboren en totdat hij zijn ouderlijk huis zal verlaten. De vrouw word zo geprogrammeerd, met de moeder als voorbeeld, dat zij een voorbeeldige huisvrouw zal zijn en haar man zal liefhebben en respecteert (lees: dat zij onderdanig voor de man dient te zijn.) Dit heb ik dus tijdens de periode vanaf dat ik geboren ben in mijn ouderlijk huis ook meegemaakt. Mijn zus bijvoorbeeld werd klaargestoomd om een goede huisvrouw te zijn voor haar toekomstige man en kinderen (ze is nu lesbisch en in gelukkig getrouwd met haar huidige vrouwelijke partner.) Dit soort zaken waren tijdens mijn jeugd van groter belang dan dat je later als je volwassen bent. Mijn beide ouders waren meer bezig met hoe je later carrière zou gaan maken, dan mij en en mijn twee broers en zus de liefde te geven die zij en ik zo hard nodig hadden. Zij konden het ook niet geven. Mijn beide ouders konden mij in de beginperiode van mijn leven (O-3 ½jaar) geen liefde geven.

Vandaag is het 1 mei, dag van de Arbeid. Als "wajonger" verklaar ik me solidair met het arbeidende deel op deze aarde.

In het verleden, in de jaren 80 van de vorige eeuw, heb ik ook een korte periode, ongeveer drie jaar, gewerkt via het uitzendbureau en direct voor bedrijven. Deze periode, dat ik heb gewerkt, heeft mijn leven zo gevormd zoals ik nu ben. Een wajonger, een zeer bewust, sociaal en kritische persoon; Een luis in de pels! Ik weet hoe het op deze aarde in de westerse leven aan toe gaat. Er word niet gewerkt omdat het leuk is of omdat dit iets positiefs bijdraagt voor jezelf, maar om in leven te blijven en omdat je zo nodig al die luxe wilt hebben. Dit terwijl hier meestal veel schade mee gemaakt wordt aan anderen en de natuur.